Allopend

Clinic Luc Krotwaar

“Het lichaam past zich altijd aan de omstandigheden aan.”

De zon schijnt wanneer zo’n veertig lopers zich verzamelen in de kantine van ZMHC op sportpark De Pelikaan in Zwolle. De sponsors en lopers van de Rabo Business Run van de Zwolse Halve Marathon zijn uitgenodigd voor een clinic van oud-marathonloper Luc Krotwaar.

Shoe4Africa
Het bestuur van de stichting Halve Marathon Zwolle heeft het voornemen om Luc Krotwaar aan dit evenement te verbinden. Luc vertelt over ’Shoe4Africa‘. Dit is het goede doel waar hij zich voor inzet. Zij gaan een kinderziekenhuis in Kenya bouwen. ‘In Kenya worden alleen volwassenen geholpen. Het klinkt hard, maar dit heeft een economische reden. Er zijn veel kinderen in Kenya en volwassenen verwerven inkomen’, vertelt Luc. Hij is tijdens zijn marathon carrière regelmatig in Kenya geweest voor hoogtestages. Dit heeft hem erg geholpen. Tijdens zijn bezoeken heeft hij kinderen zien lijden. Met de bouw van een kinderziekenhuis wil hij hier verandering in brengen.

Na deze inleiding volgen er vele tips om de loopprestaties te kunnen verbeteren:

Trainingsprikkel
- varieer in de kilometers die je maakt. Wissel de verschillende zones af (D1 – D5).
- je kunt beter wat minder kilometers maken maar deze wel intensiever doen door bijvoorbeeld op een zwaardere ondergrond (bijvoorbeeld gras) te gaan lopen.
- hard werken wordt niet beloond. Als je teveel doet krijgt het lichaam geen kans om goed te herstellen.
- varieer in wedstrijdafstanden.
- rompstabiliteit oefeningen helpen om het lichaam zo efficient mogelijk te laten lopen.
- loopscholing is goed voor de looptechniek. Dit is wel zwaar, hier kun je beter niet zoveel herhalingen maken.

Warmte
- ga een paar keer naar de sauna wanneer er warm weer voorspeld is. Luc doet zelfs oefeningen in de sauna.
- je kunt ook een warmtetraining doen door lange kleren aan te trekken als het tijdens een training warm weer is. De training moet dan wel iets minder intensief zijn.

Voeding
- je kunt het lichaam laten wennen aan bijvoorbeeld de sportdrank die de organisatie tijdens een wedstrijd verstrekt.
- eet op de dag van de wedstrijd weinig enkelvoudige suikers.
- eet veel lange koolhydraten.
- eet als lunch stevige pasta.

Vervolgens gaan we aan de slag. Na een warming up moeten we drie keer een kilometer lopen. Iedereen kiest een snelheid per kilometer uit (als je bijvoorbeeld in 1:40 uur wil finishen dan moet je gemiddeld 4:45 minuten per kilometer lopen). We lopen een kilometer. Bijna iedereen loopt te snel.  Na de tweede keer lopen de meesten iets langzamer. Daarop volgt de tip dat we op onze ademhaling moeten letten. Veel lopers ademen te hoog. Het is beter om dat lager te doen en om je tempo daar op aan te passen. De laatste keer gaat het nog beter. Ik zit zelfs maar drie seconden onder mijn gewenste tijd.

“Hardlopers zijn geen luie mensen. Als je geen zin hebt in een training dan is dit een signaal van het lichaam dat je fysiek een stapje terug moet doen. Meestal heb je dan iets onder de leden.”

Ik vond het een interessante bijeenkomst. Veel dingen wist ik al wel maar het is wel prettig als dit door een ervaringsdeskundige wordt bevestigd.
RTV Oost heeft opnamen van de clinic gemaakt. De dag erna komt het niet in het nieuws. Wellicht worden er nog beelden tijdens de verslaggeving van de Halve Marathon vertoond. Net als vorig jaar zullen er ook weer twee helicopters boven het parcours circelen.

23 dingen

Afgelopen maandagavond hebben we in het Mediacentrum ‘23 dingen’ afgesloten. Dit is een online zelfstudie waarbij bibliothecarissen kennismaken met het web 2.0. Een aantal maanden mag je snuffelen aan social media, rss, podcasting. Je krijgt opdrachten en je bevindingen noteer je in een blog. Het is de bedoeling dat je de vertaalslag naar je bibliotheek maakt. Het programma is gemaakt voor openbare bibliotheken. Een aantal dingen vond ik niet relevant voor een hogeschoolbibliotheek.

Door de sociale bibliotheekcatalogie werd ik mij weer bewust hoeveel externe publicaties al door anderen al worden ontsloten. Ik ben van mening dat de focus de komende jaren zal verschuiven van externe publicaties toegankelijk maken naar het ontsluiten van publicaties die binnen Windesheim gemaakt zijn. En dan denk ik met name aan (les)publicaties van medewerkers en kennisproducten van de lectoraten en kenniskringen. 

Een handig ‘ding’ vond ik de tool om screencasts te maken. Dit is een mooi instrument voor informatievaardigheden.

Ik heb de dingen vooral bekeken met de invalshoek ‘wat heeft het onderwijs hier aan’. Dat komt omdat ik meer met het onderwijs dan met bibliotheekprocessen bezig ben. Surf biedt de 21 e-dingen aan. Dit lijkt me  interessant om mee aan de slag te gaan. 

‘Ik ben een marathonloper!’

Het is me gelukt, gisteren heb ik de Marathon van Rotterdam volbracht! In 3:49:49 kwam ik met het gevoel dat ik vleugels had over de finish!

En zo zag deze bijzondere dag eruit:
5:30 uur: De wekker gaat, het is Marathon-Dag. De dag waar ik de afgelopen maanden naartoe heb geleefd/getraind. Mijn ontbijt bestaat uit macaroni met wat geraspte kaas, wat stukjes tomaat en ketchup.
6:25 uur: ik fiets naar de plek waar ik door Jan wordt opgehaald.
7:00 uur: we vertrekken met zo’n 85 mensen (hardlopers en supporters) in een dubbeldekker-bus vanaf  station Zwolle naar Rotterdam.
8:45 uur: aankomst in Rotterdam. We hoeven maar een paar honderd meter naar de kleedruimte te lopen. Dit is in de sportzaal van een school. Alleen hardlopers mogen naar binnen. Er staan militairen bij de deur die controleren of je een startnummer hebt…
Veel lopers trekken een korte broek en t-shirt aan. Ik twijfel of ik dat ook zal doen maar kies toch voor een iets langere variant, het is best fris buiten.
10:15 uur: We lopen naar het startvak. Tieneke doet mee aan de bedrijvenloop en start daardoor in een ander vak.
10:30 uur: twee helicopters cirkelen boven de startvakken. Hier zitten ongetwijfeld camera’s van de NOS in die verslag doet van de profs.
10:55 uur: Lee Towers zingt ‘You never walk alone’. Het is toch wel een bijzondere ervaring om met zoveel lopers op de Coolsingel te staan.
11.00 uur: het startschot klinkt, we gaan!

1 km: Gert haalt me in. Ik besluit om er niet achteraan te gaan. Rustig aan beginnen, ik heb nog veel kilometers te gaan.
5 km: tijd om het eerste zakje gel (vloeibaar eten) op te zuigen. De wind is koud, ik trek de rits van mjin jack tot bovenaan dicht.
10 km: ik zie ergens op een klok dat het 11:55 is. Dat betekent dat ik harder dan 10 km/u loop. Een mevrouw moedigt me aan ‘goed zo meissie, zet hem op!’
15 km: het publiek verplaatst zich, ik zie spandoeken die ik al eerder heb gezien. Sommige supporters fietsen zelfs mee.
20 km: mijn voetzolen voelen warm en geïrriteerd. Gelukkig word ik wat afgeleid door muziek van één van de vele bands langs het pacours. Tijd voor mijn tweede zakje gel.
25 km: ik begin mijn benen te voelen. Nog een paar kilometer, dan zit de afstand die ik in Apeldoorn heb gelopen (27,5 km) erop.
30 km: mijn benen worden pijnlijker. Nog even doorlopen, dan heb zit ik op 32 km, die  ik in Kampen heb gedaan. De zon schijnt, de rits van mijn jack kan weer naar beneden. Ik neem mijn laatste zakje met gel. Ik vind hem nu wel erg zoet worden. Mijn sportdrank smaakt ook zoet. Bij de volgende drinkpost maar even water aanpakken om de smaak wat weg te spoelen.
35 km: het parcours wordt weer drukker omdat er een wisselpunt is van een estafetteloop. Ik word ingehaald door een haas die een ballon met de eindtijd 3:45 erop heeft. Dat geeft een kick, ik heb dus toch een aardig tempo! Ik heb niet de energie om aan te haken dus ik laat de groep gaan. Integendeel, ter hoogte van de Kralingerplas ga ik nog rustiger lopen. Ondanks het protest van mijn lichaam heb ik er mentaal zin in. ‘Nog even, ik ben zo dichtbij!’.
39 km: de dj draait een plaat met een lekkere beat, een vrouw in het publiek roept naar mij ‘goed zo dame, je kunt het, je bent er bijna!’ . Yes, dat had ik nodig.
40 km: Ik krijg vleugels. Mijn benen kunnen mij niets meer schelen. De Coolsingel is in zicht. Het publiek juicht.
41 km: ik nader het fotopunt. Ben ik in beeld? Armen in de lucht! De laatste paar honderd meter!
42,195 km: Yes, het is me gelukt! Ik ben een marathonloper!

14:55: gehuld in een stuk plastic tegen het afkoelen strompel ik het finishvak uit met een roos in mijn hand – die kregen alle dames – en een herinneringsmedaille om mijn hals. De paar honderd meter naar de kleedruimte lijken ver..
15:10 uur:  ik wissel verhalen uit met mijn loopmaatjes. Iedereen is tevreden. Tieneke heeft er zelfs 3:35 uur over gedaan. Ze heeft haar pr met zeven minuten verbeterd!
15:30 uur: Als ik uit de douche kom vraagt een mevrouw  of ik voetreflexmassage wil. Dat heb ik nooit eerder gehad, ik ben benieuwd!  De massage voelt goed. Ook mijn kuiten worden gemasseerd. En mijn blaar wordt behandeld.
16:00 uur: Ik ga een deur verder naar de sportmassage. Daar masseert een mevrouw de voorkant van mijn bovenbenen. Heerlijk! Ze raadt me aan om vanavond een warm bad te nemen.
16:45 uur: we gaan terug naar de bus. Na alle massages gaat het lopen iets beter.
17.00 uur: we rijden terug naar Zwolle. Alle lopers in de bus hebben de marathon uitgelopen. We kijken terug op een geslaagde dag. Dit zal niet mijn laatste marathon zijn…

Videobeelden waar ik op sta
Fotoalbum Algemeen Dagblad

Samenvatting van de NOS:

En zo bereiden de profs zich voor:

32 van Kampen

Zaterdag 13 maart gingen we in Kampen van start. En wel voor mijn volgende mijlpaal, 32 km. Voor de verandering lag er geen sneeuw. Er was wel regen voorspeld en daarom had ik nog steeds mijn winteroutfit aan. Achteraf gezien had ik wel een kledinglaag minder aan kunnen trekken. En een bijzonder detail, ik was mijn handschoenen vergeten. Mijn schone paar sokken bleken multi-functioneel te zijn.. En mijn startnummer had ik aan onderbroekenelastiek gespeld. Dit was een tip van Tieneke.  Hierdoor krijg  je geen gaten in je kleding en kun je makkelijker een laag kleding uittrekken terwijl je nummer zichtbaar blijft.

Het parcours was gevarieerder dan ik had verwacht. Bij het Asielzoekerscentrum gingen we nog een stuk door een bos. We hadden afgesproken dat we minder hard dan in Apeldoorn zouden gaan. Maar achter een groep ‘hangen’ die het rustig aan deed maar waardoor we niet ons eigen tempo konden lopen was ook niet prettig. Dus hup daar renden we weer voorbij. Onderweg hadden we nog wat gesprekjes met andere lopers. We liepen een tijdje met een meneer die een paar jaar geleden zijn eerste marathon had gelopen. We dachten dat hij wel bij ons zou weglopen maar na verloop van tijd gingen wij er vandoor. Het autoverkeer zorgde ook voor de nodige afleiding. De Ketelbrug was afgesloten waardoor het extra druk – filerijden - was. Tijdens de laatste kilometers werden we aangesproken door de bestuurder en bijrijder van een studentikoze Fiat Panda. ‘Willen jullie een lift, dan zijn jullie als eerste bij de finish?’ vroeg hij. We legden uit dat de eerste al gefinished was. Verbazing alom.
Na 2:47:25 kwamen we over de finish.  Ik was blij dat ik er was,  ik  had een vermoeider gevoel dan in Apeldoorn. Maar met een twaalfde plaats was ik erg tevreden!
Mijn herstel verliep wel voorspoedig. Ik had verwacht dat ik de dagen erna last van spierpijn zou hebben, maar dat was minimaal.

State of the Art Marketing seminar

In mijn post over het Marketing Expertise Centrum schreef ik al over het State of the Art Marketing seminar. Afgelopen vrijdag (29 januari 2010) was het zover. Voor de studenten was het heel spannend. De meesten hadden nog nooit een evenement georganiseerd. De organisatie zat echter goed in elkaar.

Bart Gotte van Marketresponse verzorgde de opening. Bart heeft de afgelopen maanden als expert meegewerkt aan de minor. Hij was erg enthousiast over de samenwerking met de studenten en docenten. Over de studenten zei hij bijvoorbeeld dat ze een groot netwerk hebben en dat ze snappen wat de kracht van een netwerk is. En tijdens de lessen zoeken ze alles wat ze niet weten op met behulp van hun laptop.
Voor de docenten was deze minor een nieuwe manier van werken. Lesgeven uit handboeken is in deze tijd waarin veel dingen snel veranderen niet meer voldoende. Docenten moesten gaan experimenteren. Dit leverde ze inspiratie op.
De impact van social media is groot. Marketresponse wordt via social media (Twitter, Linkedin) dertig keer meer bezocht dan via een reguliere website. Het  ‘virtueel aanwezig zijn’ is belangrijk.

Customer Insight
Ik had me aangemeld voor de workshop ‘customer insight’. Deze werd ook door Bart Gotte verzorgd.

‘Cijfers praten niet.’

Volgens Bart heb je aan een verhaal van een klant dat treffend de behoefte weergeeft van een groep meer dan aan kwantitatief onderzoek.

Verder vertelde hij over toekomstmanagement waarbij je de context van nu moet loslaten en niet snel moet oordelen.
Bij experience management ga je uit van de beleving die de klant bij een product heeft. Intimiteit is hier de basis. Als voorbeeld gaf hij Ikea. In het magazijn heeft de klant een dalervaring en bij de kassa moet hij lang wachten. Daarna komt het piekmoment omdat er bij de uitgang ijsjes worden verkocht.
Bij online reputatie management is het belangrijk om te luisteren naar wat er op de verschillende platforms over je gezegd wordt. Vervolgens moet je dit duiden. Een handig hulpmiddel hierbij is Tweetdeck. Hiermee kun je bijvoorbeeld bijhouden wat er op Twitter over je bedrijf gezegd wordt.

‘Heel veel informatie is interessant, maar wat is relevant?’

In een tempo waar menig congres aan kan tippen koppelden de studenten plenair terug wat er tijdens de workshops was besproken.
Bij ‘online marketing’ was het onder andere gegaan over de zichtbaarheid binnen google. Als je informatie in ‘Flash’ of ‘Java’ presenteert wordt het niet door google gevonden. Verder hadden ze nog een voorbeeld waarbij Dell aan de consument om ideeen voor de ontwikkeling van een nieuwe laptop heeft gevraagd.
‘Marketing accountability’ ging over wat marketinginspanningen opleveren.

Tijdens dit seminar hadden de experts nog een groot aandeel in het programma. Wellicht verzorgen de studenten bij een volgend seminar alle presenataties.

Dreamteam op dreef tijdens Midwintermarathon

Gisteren overtroffen Tieneke en ik onszelf door de Helicon Asselerronde  (27,5 km) in 2:21:04 te lopen! Tieneke heeft hiermee zes minuten van haar pr op dit parcours afgelopen. Voor mij was het de eerste keer dat ik deze afstand in een wedstrijd heb gelopen. Ik had mijn dag!

We hebben de hele wedstrijd samen gelopen. Elke kilometer gaf Tieneke aan hoe snel we die kilometer hadden gelopen. Tijdens de trainingen was de richtlijn om zes minuten over een kilometer (10 km/u) te doen. Daar zaten we tijdens deze wedstrijd dus flink onder! Aan het eind liepen we zelfs onder de vijf minuten, ik had het gevoel dat ik vleugels kreeg.

De omstandigheden waren ideaal. Er stond weinig wind, het was droog, geen gladheid en sneeuw, de temperatuur was goed. De trainingen in de sneeuw waren zwaarder dan deze wedstrijd. De hoogteverschillen in het parcours deerden ons niet. De strandopgang tijdens de Berenloop was toch echt zwaarder. Meestal heb ik tijdens een wedstrijd wel ergens last van: ‘volle’ benen, last van de maag-darmstreek. Deze wedstrijd heb ik alleen van het laatste heel kort wat gevoeld. We hebben de hele weg gepraat en oogstten aan het eind verbaasde blikken van mannen die het kennelijk zwaar hadden.

We konden ons in de gymzaal van een school omkleden. Deze kleedruimte was niet zo duidelijk aangegeven en daardoor waren er maar zo’n twintig vrouwen. En de douche was echt heet, dat heb ik weleens anders meegemaakt. Toen we langs de finish terugliepen waren we precies op tijd om Han binnen te zien komen. Hij had de hele marathon in 3:35 gelopen. Super prestatie dus! 
Daarna gingen we weer terug met de speciale pendelbus naar het bedrijventerrein waar we de auto geparkeerd hadden. In de bus voelde ik alle spieren die niet gemasseerd waren…

Surf sluit Open Access jaar af met seminar

Op 2 februari jl nam ik deel aan het Open Access seminar van Surf. De centrale vraag was hoe je open access kunt stimuleren.
Jos Engelen van NWO vertelde dat NWO 2,5 mln Euro beschikbaar stelt voor onderzoek dat ‘open access’ gepubliceerd wordt. De functie van open access is volgens hem dat iedereen informatie op kan vragen. Als voorbeeld noemde hij (huis)artsen in kleine ziekenhuizen die door open access toegang krijgen tot onderzoek. Een andere functie is het verbinden van disciplines.

Het Ministerie van OC & W is bezig met het ontwikkelen van wetenschappelijk informatiebeleid. Volgens Babs van den Berg moet er een ‘roadmap’ komen om van de ventweg naar de snelweg te komen.

Onder leiding van Frenk van der Linden werd er een vurige discussie gevoerd. Vertegenwoordigers van Elsevier en Springer werden uit hun tent gelokt om te reageren op reacties dat ze bijvoorbeeld uit zijn op geld. De vertegenwoordiger van Elsevier antwoordde dat zij een proces faciliteren en dat dat geld kost. Volgens Derk Haank van Springer zijn zij al langer bezig met het vinden van een antwoord op open access. Nederlandse auteurs mogen daar gratis publiceren.

Doekele Terpstra ging in op de ontwikkelingen bij hogescholen. Zij zijn een nieuwe speler in het onderzoeksveld. Ze doen praktijkgericht onderzoek. Dit draagt bij aan innovatie en verbetering van de beroepspraktijk. De Validitatiecommissie Kwaliteitszorg Onderzoek heeft onlangs kwaliteitseisen opgesteld. In de discussie binnen de HBO-Raad over de ondertekening van de Berlin Declaration hebben de hogescholen zich afgevraagd of ze toe zijn aan open access. Het antwoord is ‘ja’. Er is wel sprake van een culturele barriere.

 Randvoorwaarden

• Er moeten nieuwe open access tijdschriften komen.
• Open access moet hoge impact krijgen.
• Peer review moet geregeld zijn.
• Het business model van uitgevers moet veranderen.

Tips

• Zet onderzoekers van de instelling die open access publiceren in de schijnwerpers. Geef ze een voorbeeld-functie. Maak bijvoorbeeld een brochure waarin ze aan het woord komen.
• Faciliteer onderzoekers, zorg dat open access publiceren makkelijk is.

De discussie ging vooral over wetenschappelijk onderzoek. Publicaties van medewerkers kwamen niet aan bod. Oplossingen voor het gedragsaspect – hoe zorg  je ervoor dat open access publiceren aantrekkelijk wordt – gingen over geld en reputatie. De verwachting is dat als je dat goed regelt mensen wel open access gaan publiceren. Ik ben benieuwd welke resultaten we over een jaar hebben geboekt.
Binnen mijn eigen hogeschool ga ik er in elk geval mee aan de slag.

Meer informatie:

‘Nederland loopt warm voor open access’ publicatie van Surf die tijdens het congres werd uitgereikt.
Surfshare Open Access Award
Open Access.nl informatie en ontwikkelingen rondom open access.

Voorbereidingen Marathon Rotterdam

Inmiddels ben ik twee weken In Training voor mijn volgende mijlpaal op hardloopgebied! 
De voorgaande twee zondagen hebben we vanwege de buitengewoon winterse omstandigheden in en om Zwolle getraind in plaats vanaf de trainingslocatie Schaapskooi Heerde.
Tieneke stuurde ons wintertips. Geinspireerd door het lijstje hadden we allebei een vuilniszak meegenomen. En we vroegen ons af wat het alternatief voor het smeren van vaseline moet zijn, ons idee was uierzalf. Een heel belangrijk advies vond ik dat je moet blijven drinken omdat je (ongemerkt) toch veel vocht verliest.

Vandaag heb ik dan voor het eerst met onze trainer Ed van Running Club Heerde getraind. Ed was geblesseerd en fietste met ons mee. Ik vroeg me af wie het zwaarder had, Ed of wij.  Het eerste deel van onze tocht ging over de weg, onder andere door Heerde. Het dooide en de straten waren aardig schoon. Toch was het opletten geblazen omdat de ‘pap’ glibberig was. Halverwege gingen we het bos in. Daar lag nog een dik pak sneeuw dus dat was een goede krachttraining. Ed is een trainer die van avontuur houdt. We kwamen bij een meertje dat middenin een dennenbos lag. Het was een prachtig winterlandschap. Maar in het kader van de kans op blessures was het niet verantwoord om verder het bos in te gaan. We zijn dus terug gegaan naar de wegen waar auto’s rijden. Na 2:15 uur en iets meer dan 21 km gelopen te hebben kwamen we weer terug bij het beginpunt. Gezien de zwaarte was dit een goede voorbereiding op Rotterdam. Ik ben benieuwd hoe de omstandigheden dan zijn. Het zou mij niet verbazen als de temperatuur dan twintig graden is.

Een nieuw jaar…

… en een nieuw gebouw. De collega’s van de School of Business & Economics en de School of Media zijn het jaar in hun nieuwe gebouw X gestart. Het is een modern, strak gebouw waarin zowel buiten als binnen veel glas is gebruikt. Binnen zijn frisse, moderne kleuren gebruikt. Op verschillende plekken zijn plekken met banken en zitjes waar je elkaar informeel kunt ontmoeten. Toen ik  in het atrium stond kreeg ik de associatie met het gebouw van Beeld en Geluid in Hilversum. Dat kwam met name door de hoogte van het gebouw en de vloeren.

De docenten zijn blij met het nieuwe gebouw. ‘Ik ga weer met veel plezier naar mijn werk’ zei iemand. Naast blijdschap was er bij sommige mensen ook wel enige scepsis. De wanden van de collegezalen zijn helemaal van glas. Sommige docenten vroegen zich af in hoeverre het lukt om tijdens colleges de aandacht van de studenten vast te houden aangezien ze snel afgeleid kunnen worden door iedereen die voorbij loopt. De colleges beginnen in februari, dan zal duidelijk worden of de sceptici gelijk hebben. De docenten worden in elk geval nog meer uitgedaagd om hun lessen didactisch gezien op orde te hebben.

Berenloop Terschelling 2009

Na twee zomervakanties op Terschelling te hebben doorgebracht vond ik het weleens tijd worden om aan de Berenloop - halve marathon – (8 november 2009) mee te gaan doen. Ik was benieuwd hoe Terschelling er in de herfst uit zou zien.
Ik was veel te laat met inschrijven maar kon via een loopmaatje nog aan een startbewijs komen.

Op de dag van de wedstrijd was het mistig. Ik had de hoop dat het aan de kust anders zou zijn maar niets was minder waar. Vanaf de boot kon je de zee niet zien, zo mistig was het. De boot kwam door de weersomstandigheden ook later aan. Al met al (spullen wegbrengen, startbewijs ophalen) was ik net op tijd bij de start.
Vanuit het centrum in West liepen we langs de haven. Daar zag  je alleen wat boten liggen, de zee was in mist gehuld. De eerste helft van het parcours ging over het asfalt. Bewoners van het eiland hadden hun tuinen versierd met knuffelberen, dat was een mooi gezicht. In Midsland trommelde een band een opzwepend ritme. Geweldig! Bij Midsland-Noord gingen we het strand op. Dat was pittig. Het zand was mul. We liepen aan de duinkant van het strand, niks geen verharde ondergrond langs de vloedlijn. En wederom was de zee in mist gehuld… Er stond weinig wind, ik hoorde geen golven.
Na 3 km mochten we het strand weer af. Dat was het zwaarste moment van deze wedstrijd, door het mulle zand naar boven rennen. Gelukkig stonden daar mijn supporters van Loopsport Zwolle. Die juichten me toe!
Het laatste stuk ging over de Longway. Ook daar zag de natuur er bijzonder uit. De bomen waren in een grijze nevel gehuld.
Ik had een eindtijd van 1:42:05.  Daar was ik erg blij mee.
Toen ik van de finish terug wandelde naar het zwembad waar mijn spullen stonden kreeg ik van Terschellingers een kop soep aangeboden. Een geweldig leuk initiatief!
Ik kijk terug op een geslaagde dag. Ik heb het eiland op een andere manier gezien, ik ben tevreden over mijn prestatie en de sfeer was goed.